اگرچه حمله به ناوگان سوخترسان ایران، توان نیروی هوایی ارتش را برای انجام گشتهای هوایی مداوم و گسترده فلج کرده است، اما تهران هنوز ناوگان ترابری هوایی چشمگیری در اختیار دارد.
ویدیوهایی که پیشتر از عملیاتهای ناوگان خاکستری ایران منتشر شده بود، نشان میدهد چند فروند از هواپیماهایی که در حملات ۱۷ اسفند نابود شدند، به قطعات الکترونیکی مدرن مجهز شده بودند؛ از جمله سامانههای پیشرفته ناوبری ماهوارهای که برای اجرای «ماموریتهای تاریک» به مقصدهای دورافتاده یا کمتجهیز حیاتیاند.
اگر این تلفات با ناوگانهایی سنجیده شود که این هواپیماها از آنها آمده بودند، توزیع آن ناهموار است. حملات، هفت فروند از An-74های نیروی هوافضای سپاه، دستکم سه فروند از Il-76های آن، دو فروند از تانکرهای بوئینگ ۷۴۷ نیروی هوایی ارتش و دو فروند از بوئینگ ۷۰۷های آن، و نیز بوئینگ ۷۴۷ فارس قشم ایر را نابود کرد.
این خسارات بر دو توانمندی متفاوت وارد شده است. An-74ها و Il-76ها برای پرواز از باندهای کوتاه و آمادهنشده طراحی شده بودند؛ قابلیت انجام این پروازها، در زمان جنگ و زمانی که فرودگاههای بزرگ هدف قرار گرفتند، به خوبی اهمیت این هواپیماها را روشن میکند.
ناوگان غیرنظامیِ در سایه نیز، که با رنگ شرکتهای تحریمشدهای چون فارس قشم ایر و پویا ایر پرواز میکند، نقش اصلی را در پشتیبانی تهران از متحدانی مانند حوثیها دارد.
این حمله، هرقدر هم قاطع، مرزهای برتری هوایی را نشان میدهد: جابهجا کردن هواپیماهای غیرنظامی و نظامی، پنهان کردن داراییهای حیاتی در اسقاطگاههای غیرنظامی و بیرون بردن یک تانکر توانمند، همگی دستاورد حملات را محدود کردند و حتی در آسمانی بیرقیب، غیرنظامیان را در معرض خطر قرار دادند.