سوورین در ۵ اسفند ۱۴۰۴ در ایکس اعلام کرد از «جمع بابوچکی» بودجه می‌گیرد، بی‌آن‌که مبلغ، مدت یا شرایط آن را بگوید.
بابوچکی با مشارکت جیمز «فرگی» چمبرز تاسیس شد؛ وارث ثروت رسانه‌ای خانواده کاکس در آمریکا که خود را مارکسیست-لنینیست می‌خواند.
چمبرز از جریان‌های چپ و حامی فلسطین پشتیبانی مالی کرده و پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس به اسرائیل، در تاسیس شاخه آمریکایی «اقدام برای فلسطین» نقش داشت. او علنا از حماس دفاع کرده و این حمله را مایه الهام خوانده است.
چمبرز در تیر ۱۴۰۵ در اسپانیا بازداشت شد و از آن زمان با استرداد به آمریکا مبارزه می‌کند.
با آن‌که کیفرخواست آمریکا محرمانه است، اسناد دادگاهی اسپانیا که ال اسپانیول و فری پرس آن‌ها را گزارش کرده‌اند، از اتهام انتقال بیش از هفت میلیون دلار از آمریکا به تونس از سوی چمبرز حکایت دارد.
به گفته این گزارش‌ها، برخی از این انتقال‌ها هم‌زمان با رفت‌وآمد او به سفارت جمهوری اسلامی در تونس بوده است. دادستان‌ها همچنین به اظهارات اطرافیان او درباره تماس‌هایش با مقام‌های ایرانی و تمایل ادعایی‌اش به مشارکت در فعالیت‌های تروریستی استناد کرده‌اند.
استلا اشنابل، همسر چمبرز، و بالتاسار گارسون، وکیل او، رد می‌کنند که او به حماس یا تروریسم پول داده باشد. آن‌ها می‌گویند فعالیت‌های سیاسی و خیریه او قانونی بوده و او به دلیل حمایت از فلسطینیان هدف قرار گرفته است.
یک قاضی اسپانیایی در مهرماه درخواست آزادی او با وثیقه را رد کرد.
سوورین در برابر این اتهام‌ها از چمبرز دفاع کرده و او را نیکوکاری خوانده که با آزار سیاسی روبه‌روست. این رسانه در بیانیه‌های عمومی‌اش در دفاع از او، رابطه مالی‌اش با بابوچکی را که پیش‌تر خود اعلام کرده بود، ذکر نکرد.
این تحقیق ثابت نمی‌کند پولی مرتبط با ایران به سوورین رسیده، یا این‌که تماس‌های ادعایی چمبرز با مقام‌های ایرانی به حمایت او از این مجموعه ربطی داشته است.
اسناد همچنین ثابت نمی‌کند سوورین از ایران بودجه می‌گیرد یا از تهران دستور سردبیری می‌پذیرد. آنچه این اسناد نشان می‌دهد شبکه‌ای از ترتیبات مالی درهم‌تنیده، روابط حرفه‌ای و محتوای مشترک است که صداوسیمای جمهوری اسلامی را به رسانه‌هایی پیوند می‌زند که خود را مستقل معرفی می‌کنند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد روایت‌های تهران چگونه می‌تواند بدون زنجیره فرماندهی مستند به مخاطبان بین‌المللی برسد؛ از طریق روزنامه‌نگاران و رسانه‌هایی که به آن مخاطبان تازه و ظاهری مستقل می‌دهند.
